Automatized condition monitoring, wat is dat?

Weblog

Figuur 1 Sensoren en reizigers trein met meetapparatuur (Rila)

Automatized condition monitoring is het onderwerp van de werkgroep Asset Management  European Infra Managers in september waarvoor ik een presentatie mag geven. Maar wat is Automatized condition monitoring nu eigenlijk?

Gelukkig hebben ze een vragenlijst rondgestuurd die wat meer houvast geeft: ‘Automatized condition monitoring refers to systems that are either fixed (IoT devices along the network) or mobile (trains) but that collect data without human intervention’.

Dit maakt veel duidelijk, het zijn dus sensoren en meettreinen die meten aan onze assets. Daar kunnen we vanuit Informatie wel een verhaal over houden, wat we meten, hoe en voor wie. Maar eerst een pakkende titel bedenken: Hands off, eyes on of misschien zelfs Hands off, data on.

Tijdens het maken van de presentatie krijg ik een mooi overzicht van waar we geautomatiseerd data van inwinnen en waarmee. We hebben meettreinen, meetapparatuur op reizigers treinen en sensoren in het spoor.

Met de gespecialiseerde meettreinen meten we de kwaliteit van het spoor, wissels de rijdraad en de relatieve ligging van het spoor. We meten PVR (profiel vrije ruimte), de denkbeeldige tunnel om het spoor waar de trein ongehinderd doorheen kan rijden. Meetapparatuur op reizigerstreinen is bijvoorbeeld Rila waarmee we de absolute ligging van het spoor meten maar ook proeven vanuit het programma Camino Rail om met behulp van smartphones data over de spoorligging te verzamelen. Op het gebied van sensoren hebben we de dashboards Poss, Flex en LIM waarmee we data over het functioneren van wissels verzamelen en de nieuwe temperatuursensoren die op wissels, spoorwegovergangen en bruggen geplakt zijn. En niet te vergeten Quo Vadis en Hotbox. Met deze sensoren meten we weliswaar aan rijdende treinen maar met de gewichtsmetingen van Quo Vadis berekenen we hoeveel ton er door een wissel en over het spoor is gereden: wisselberijding en spoortakbelasting. Dit laatste is dus eigenlijk automatized use monitoring.

Wat me opvalt is dat we veel data en informatie over wissels hebben. We meten hoe de wissel functioneert, de ligging en de kwaliteit van het ijzerwerk. Bovendien weten we hoeveel treinen en hoeveel ton er in welke stand doorheen zijn gereden. Iets soortgelijks geldt ook voor het spoor.

De uitdaging ligt in het combineren van al onze data en hier informatie van maken waarmee we onze assets zoals het wissel beter begrijpen en onderhoud kunnen voorspellen in plaats van storingen constateren en fixen. De inrichting van ons ProRail Monitoring Platform (PMP) is een eerste stap in die richting. De spoorsector is echter traditioneel een hands on organisatie dus de grootste uitdaging is de switch naar data on, analytics on en eyes on en vervolgens predictive hands on.